Μια απο τις πιο όμορφες φωτογραφίες από διαδήλωση στην Γαλλία για την ανεργία και ενα αποκαλυπτικό άρθρο του ΑΧ. ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ απο το Βήμα …
” – Το πρόβλημα της ανεργίας δεν αφορά μόνον τους βιομηχανικούς εργάτες, αλλά επεκτείνεται στους περισσότερους κλάδους της οικονομίας
- Ενας στους δύο ανέργους άνω των 45 ετών περιμένει για δουλειά πάνω από έναν χρόνο, ενώ ένας στους τρεις έχει απολυτήριο δημοτικού
- Σε πολλές πόλεις οι παρελάσεις έγιναν αφορμή για διαμαρτυρία με μαύρες σημαίες για την ανεργία και τη φτώχεια Ανεργοι αναζητούν εργασία σε γραφεία του ΟΑΕΔ.
- Σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση «50 και Ελλάς», η οποία ασχολείται με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων άνω των 50 ετών στην Ελλάδα, η χώρα μας έχει το υψηλότερο ποσοστό αυτοαπασχόλησης σε αυτή την ηλικία, που προσεγγίζει το 40% ΕURΟΚΙΝΙSSΙ

Πέρασαν τα παραγωγικότερά τους χρόνια αφοσιωμένοι στη δουλειά τους. Εκαναν οικογένεια, έγιναν πενήντα, άρχισαν να «γκριζάρουν» και μια μέρα η εταιρεία στην οποία εργάζονταν ανέστειλε τις δραστηριότητές της, αφήνοντάς τους στον δρόμο. Εάν η χρονιά που φεύγει ήταν αφιερωμένη στη «γενιά των 700 ευρώ», εν όψει οικονομικής κρίσης, αυτή που έρχεται θα ανήκει στις πενηντάρες και στους πενηντάρηδες που θα κληθούν να ανακαλύψουν εκ νέου επαγγελματικό προσανατολισμό, σε μια λαβωμένη οικονομία που έρχεται αντιμέτωπη με το μεγάλο «μπαμ». Μάλιστα σήμερα, ανήμερα της εθνικής εορτής, σε πολλές πόλεις της χώρας οι παρελάσεις θα γίνουν αφορμή για διαμαρτυρία, όπου θα βγουν μαύρες σημαίες για την ανεργία και τη φτώχεια.

Η οικονομική κρίση έρχεται σαν «ταφόπλακα» στην ήδη προβληματική από πολλές πλευρές ηλικιακή ομάδα, καθώς η εν εξελίξει επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας- που συνεπάγεται «λουκέτα», αναδουλειές, απολύσεις και περικοπές προσωπικούαπλώς θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τους «γκριζαρισμένους κροτάφους» της ελληνικής οικονομίας. Ωστόσο, με ανοιχτά στεγαστικά δάνεια, με παιδιά στα θρανία ή ακόμη και στην ανεργία, η βίαιη «αποστράτευση» των πενηντάρηδων από το εργατικό δυναμικό οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού της χώρας.

Διαχρονικά, η άνω των 45 ετών πληθυσμιακή ομάδα εμφανίζει χαμηλά ποσοστά απασχόλησης και υψηλό δείκτη ανεργίας, ο οποίος δικαιολογείται κυρίως λόγω της χαμηλής συμμετοχής των γυναικών αυτής της ηλικίας στην αγορά εργασίας. Η χώρα μας όμως, όπως και ολόκληρη η Ευρώπη, γερνάει και οι ειδικοί επισημαίνουν ότι σε λίγα χρόνια, που το μεταναστευτικό κύμα θα αποδυναμωθεί, η διατήρηση ή και η επιστροφή των μεγαλυτέρων στην εργασία θα αποκτήσει επιτακτικό χαρακτήρα, προκειμένου να θεωρηθούν δεδομένα τα κοινωνικά κεκτημένα.

Στη χώρα μας, οι εργαζόμενοι ηλικίας 45 ως 64 ετών αποτελούν ούτε λίγο ούτε πολύ τη δεύτερη ενεργότερη ομάδα του πληθυσμού, καθώς αριθμούν 1.704.400 απασχολούμενους σε ένα σύνολο 4.939.300 εργαζομένων. Η τελευταία έρευνα εργατικού δυναμικού της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας παρουσίαζε για την εν λόγω ομάδα χαμηλή ανεργία, ύψους 3,1%, ωστόσο, είχε γνωρίσει εκτεταμένη αμφισβήτηση. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ένας στους δύο ανέργους άνω των 45 ετών περιμένει για δουλειά περισσότερο από έναν χρόνο, ενώ ένας στους τρεις έχει απολυτήριο δημοτικού και ένας στους τέσσερις λυκείου. Μάλιστα, η τελευταία τους δουλειά ήταν στη μεταποίηση, στο εμπόριο, στις κατασκευές και στις υπηρεσίες.

Στις εργατουπόλεις τόσο της Αθήνας όσο και της επαρχίας η εικόνα του πενηντάρη που ψάχνει δουλειά και δεν βρίσκει αποκτά μαζικές διαστάσεις. « Σκοτώνουν τα γέρικα άλογα όταν γεράσουν » λέει με πικρία ο κ. Αλκ. Λορέντζος από την Πρέβεζα. Ο κ. Λορέντζος ανήκει στην ομάδα των 50 πενηντάρηδων που εργάζονταν στα Κλωστήρια Πρεβέζης, οι οποίοι από το 2005 που έκλεισε το εργοστάσιο ψάχνουν για δουλειά. Οταν μπήκε το «λουκέτο» δεν έλαβαν ούτε τα δεδουλευμένα τους ούτε αποζημίωση και εν αντιθέσει με αρκετούς νεότερους συναδέλφους τους που προσελήφθησαν με ημιαπασχόληση στη Νομαρχία, οι πενηντάρηδες έλαβαν το 2005 επίδομα 400 ευρώ τον μήνα και αργότερα 1.800 ευρώ σε δύο δόσεις.

« Από το 2005 ψάχνω δουλειά, όμως όταν ακούν την ηλικία μου δεν δέχονται καν να με δουν ». Στην Πρέβεζα οι νέοι φεύγουν γιατί δεν υπάρχουν δουλειές και οι πενηντάρηδες φυτοζωούν με τη βοήθεια « πατεράδων,συγγενών, κανενός “μαύρου” μεροκάματου και,φυσικά,ελπίζοντας ». Η αντιμετώπιση, δε, από την πολιτεία θεωρείται ανεπαρκής. « Μας είπαν ότι εάν τελικά πάρουμε αποζημιώσεις θα τις συμψηφίσουν με το βοήθημα του 2005 ». Τους τελευταίους μήνες, οι πενηντάρηδες της Πρέβεζας έχουν διοχετεύσει όλες τις προσπάθειές τους στον ακτιβισμό, προκειμένου να ενταχθούν και αυτοί στη «Ρύθμιση της Νάουσας», προτού οδηγηθούν σε πλήρη οικονομική και ψυχολογική κατάρρευση. Μάλιστα, την τελευταία μόλις στιγμή ακύρωσαν την «παρέλασή» τους για την 28η Οκτωβρίου, με την οποία θα ζητούσαν « ψωμί και δουλειά ». Οι ίδιοι αισθάνονται εγκλωβισμένοι, καθώς « όταν είσαι από 18 χρονών σε ένα εργοστάσιο,τι ρίσκο μπορείς να πάρεις στα 50 σου; » Σ ύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση «50 και Ελλάς», η οποία ασχολείται με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων άνω των 50 ετών στην Ελλάδα, η χώρα μας έχει το υψηλότερο ποσοστό αυτοαπασχόλησης σε αυτή την ηλικία, που προσεγγίζει το 40%. Το «ελληνικό φαινόμενο» δεν σταματά μόνο στους βιομηχανικούς εργάτες, αλλά επεκτείνεται στους περισσότερους κλάδους της οικονομίας. Η κυρία Ελίζαμπεθ Μεσθεναίου, ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης, σημειώνει ότι « το πρόβλημα αφορά όλους τους κλάδους και όλες τις κλίμακες του προσωπικού,ειδικευμένου και μη. Αυτός που μπορεί να χάσει τη δουλειά του ενδέχεται να είναι διευθυντής ». Η ίδια ερμηνεύει το «μπλοκάκι» ως αναγκαστική επιλογή, καθώς « ο εργαζόμενος δεν μπορούσε να βρει τίποτε άλλο, αφού ασχολούνταν με δουλειές του ποδαριού». ”